Meta en Google zijn in Amerika nu schuldig bevonden door de rechter voor het verslavend maken van hun apps.
Onze telefoon is echt een epidemie.
Misschien wel de ergste die we ooit hebben gehad.
Ik verbaas me er elke dag meer over.
En vooral over het feit dat er eigenlijk nog best weinig over wordt gesproken of geschreven.
Kijk om je heen.
In restaurants. In de trein. Op straat. In winkels.
Op de werkvloer. Tijdens een familie-etentje.
Het maakt niet uit waar je bent.
Iedereen zit op zijn telefoon.
Jong én oud.
Mensen van 70+.
Kinderen van 10 jaar.
Het is echt bizar.
En het ergste? Dat verslavende gevoel.
Stap in een lift met een paar mensen en het eerste wat bijna iedereen doet is zijn telefoon pakken. Alsof je in die 10 seconden nog iets móét doen.
Maar nee.
Het is geen noodzaak.
Het is een tik. Een gewoonte. Een verslaving.
Ik betrap mezelf er ook op.
Dat ik mijn telefoon pak zonder doel. Puur uit automatisme.
Op dat moment stop ik ’m bewust weer weg. Omdat ik dat niet wil.
En ja, ik zeg het eerlijk: ik verdien mijn geld hiermee.
Met social media. Met online zichtbaarheid.
Maar tegelijkertijd vind ik het bizar hoe dit apparaat, de socials en alle bedrijven eromheen ons zo in de ban hebben.
We leven in de tijdlijn.
Altijd ‘aan’. Altijd geïnformeerd. Altijd in contact.
Dat heeft voordelen. Absoluut.
Maar hoe echt is het nog?
Onze hersenen staan continu op 200%.
We koken gewoon over.
Wat voor mij helpt?
De natuur in. Met ondernemers. Telefoon weg.
Even gewoon hier en nu. Niks hoeven. Geen prikkels. Thanks, Outspire – Creativity Hikes!
Heerlijk.
Ik mis die tijd vaak.
Dat smartphones er nog niet waren.
Dat je meer om je heen keek.
Dat we meer naar elkaar keken.
Maar goed. We zijn hier nu.
Dus ik ben benieuwd:
Hoe ga jij hiermee om?
En zal deze uitspraak van de rechter de eerste zijn van een grote verandering?
🎥 Deze video is gemaakt met OpusClip, aanrader!
👬 Bedankt, Jarno Koopmans, voor het mooie gesprek!
