Dit maakt me aan het huilen.
Deze marathonlopers helpen elkaar over de finish.
En voor mij is dit waar het leven om draait.
Teamwork. Cultuur. Samenhorigheid.
Het ziet er zo simpel uit, maar op de een of andere manier is het ontzettend bijzonder.
Stel je voor: maandenlang trainen, jagen op je persoonlijk record, je lichaam tot het uiterste pushen…
En dan besluiten dat het doel van iemand anders belangrijker is dan jouw eigen tijd.
Je eigen persoonlijk record opgeven om ervoor te zorgen dat iemand anders het zijne haalt.
Dat is mooi.
En dit is ook waarom ik zo in sport geloof.
Sport brengt mensen samen.
Het creëert verbinding zonder dat daar veel woorden voor nodig zijn.
Je lijdt samen.
Je pusht elkaar.
Je viert samen.
En soms draag je elkaar letterlijk.
Daarom is sporten met ons team ook zo goed voor de teamband.
Je leert elkaar op een compleet andere manier kennen dan ooit in een vergaderruimte zou kunnen.
En eerlijk gezegd inspireert dit me enorm voor mijn eigen marathon die eraan komt.
Misschien ben ik op een bepaald moment degene die het moeilijk heeft en is er iemand die mij overeind helpt.
En hopelijk, als ik nog iets over heb en ik zie iemand anders worstelen, kan ik precies hetzelfde voor die persoon doen.
Want uiteindelijk gaat een marathon misschien niet alleen over hoe snel je finisht.
Misschien gaat het erom hoe je er komt, wie je onderweg ontmoet en of je bereid bent om iemand anders ook over de finish te helpen.
Dat is de marathon die ik wil lopen. ❤️
