We zijn toch veel verwender dan we denken.
We zijn nog geen dag terug uit de jungle en we pakken gelijk een sauna, springen het zwembad in, eten uitgebreid, kijken voetbal op een groot scherm en drinken een biertje.
Terwijl het in de jungle prachtig was.
Primitief. Traditioneel. Authentiek. Eén met de natuur. Geen enkele moderne faciliteit.
Vijf dagen leefden we het leven van de Saramakaners in Goddo, diep in het Surinaamse binnenland.
Google Maps kent de route niet. Alles draait daar om de rivier, de jungle en de gemeenschap.
En eerlijk? We vonden het geweldig.
We misten de douche niet. Baden in de rivier is eigenlijk veel leuker.
“Zullen we gaan baden?”
Ja. Heerlijk.
We misten het normale eten niet. We misten de televisie niet.
Social media volgde ons trouwens wel overal.
Maar uiteindelijk… en eerlijk is eerlijk…
Blijkbaar hadden we toch meteen weer behoefte aan luxe zodra we terug waren.
Binnen een paar uur zaten we weer volledig in ons verwende leven.
Daar schaam ik me ergens best een beetje voor.
Want die vijf dagen hebben me juist geleerd dat minder hebben eigenlijk verrassend veel rijker voelt.
Minder spullen.
Minder prikkels.
Meer natuur.
Meer rust.
Meer gesprekken.
Meer waardering.
En gek genoeg…
Van alle luxe die we weer hebben opgezocht, mis ik uiteindelijk maar één ding.
Het baden in de rivier.
Dat voelde als echte vrijheid.
Nu weer terug naar de orde van de dag.
Frankrijk – Marokko. Op groot scherm. In Paramaribo. Met een koud biertje.
Maar ergens verlang ik alweer terug naar die rivier.
Wat kies jij als je écht zou moeten kiezen?
Luxe of simpel?
Ik ga het de komende tijd voor mezelf onderzoeken.
Me nango! A fika da wang woto lesie 🇸🇷🌿
