Tijdens de vrije val keek ik om me heen en ineens zag ik de horizon eindeloos voor me uitstrekken, de aarde ver onder me, de skyline in de verte en dat ongelooflijke licht over alles heen.
Dit was het moment dat me volledig stil kreeg.
Niet de sprong uit het vliegtuig.
Niet de snelheid.
Zelfs niet de adrenaline.
Het uitzicht.
Kijk naar het laatste shot.
Die foto lijkt bijna niet echt.
Ongeveer 1,5 minuut lang val je door de lucht, maar op de een of andere manier voelt het alsof al het andere even stilstaat.
Business.
Targets.
Meetings.
Problemen.
Deadlines.
Weg.
Alleen jij, de aarde en dat vreemde besef van hoe enorm de wereld is en tegelijkertijd hoe bijzonder het is dat we dit allemaal mogen meemaken.
Daarom geloof ik zo sterk in uit je comfortzone stappen.
Niet alleen omdat het je sterker maakt, maar omdat het je perspectief geeft. Het creëert verhalen. Het creëert herinneringen. En als je geluk hebt, mag je die momenten delen met geweldige mensen.
Nogmaals enorm bedankt aan Wim de Gier om mij mee te nemen in deze wereld.
En bedankt Erwin van den Braak, Arjan Musch, Demie Landsman, onze cameraman en alle anderen bij Skydive Teuge die deze ervaring zo bijzonder hebben gemaakt.
De sfeer, de support, de fist bumps, het lachen en de energie binnen deze community ga ik voor altijd onthouden.
Ondernemerschap gaat vaak over vooruit blijven gaan.
Maar soms is het beste wat je kunt doen gewoon even om je heen kijken.
Naar de horizon.
Naar de mensen naast je.
Naar het leven dat je daadwerkelijk leeft.
En denken:
Wow.
Dit is het.
