Bij de Saramakaanse stam is er nog een traditionele rolverdeling.
Don’t shoot the messenger…
De vrouwen koken, wassen en zorgen voor de kinderen.
De mannen varen, bouwen, timmeren… en chillen.
Op veel plekken in de wereld is dat nog steeds heel normaal. In Nederland is het natuurlijk heel anders.
Dus ik doe lekker mee. Op z’n Nederlands. Helemaal modern.
En ze vinden het prachtig.
Ik word veel toegelachen. Of gewoon uitgelachen 😉
Als ondernemer moet je je aanpassen. Meedoen. Alles proberen.
Ik ben ook alleen door het dorp gaan lopen. Iedereen woont in kleine houten hutjes en iedereen zegt vriendelijk gedag. Het is echt een hechte community waar je als buitenstaander doorheen loopt. Een plek waar ik eigenlijk niet hoor en die ik anders nooit zou meemaken.
Juist dat maakt het zo bijzonder.
Het heeft me opnieuw laten zien dat het leven vaak draait om iets heel simpels: meedoen. Gewoon doen.
Ontdek de wereld. Wees nieuwsgierig.
Ik wil hier ook ieder dorpsfeest meemaken. Het maakt me niet uit hoe moe ik ben. Dit ga ik waarschijnlijk nooit meer meemaken.
Wat me ook opvalt, is dat hier vooral heel jonge en heel oude mensen wonen. Veel jongvolwassenen trekken naar Paramaribo om daar hun toekomst op te bouwen.
Verder de jungle in schijnen ook nog inheemse stammen te wonen. Zij zouden de Saramakaners hebben geleerd hoe ze in de jungle konden overleven nadat hun voorouders als gevluchte tot slaaf gemaakten hun vrijheid vonden in het regenwoud.
Ik vraag me af hoe lang deze authentieke gemeenschappen nog zullen blijven bestaan in een wereld die steeds sneller verandert.
Wat een prachtige plek.
Ik heb hier in een paar dagen ongelooflijk veel geleerd.
Heeft iemand van jullie ooit zoiets meegemaakt?
Bekijk de video hier!
