“Whatever it takes.”
Dat hoef je een ondernemer maar één keer te zeggen. 😂
Het is het motto van de Glasgow Warriors en het had net zo goed het mijne kunnen zijn.
Dus nam ik het behoorlijk letterlijk en besloot ik voor de tribunes even een sprintje te trekken om de fans aan te moedigen.
De fans lagen dubbel.
De security was iets minder enthousiast, al meen ik toch echt een glimlach te hebben gezien. 😉
Wat een sfeer.
Tussen de locals zitten met een groep ondernemers en zo’n groot onderdeel van de Schotse sportcultuur meemaken… je voelt gewoon dat dat “whatever it takes” hier diep in de cultuur zit.
Rugby vind ik sowieso een fascinerende sport.
Ze noemen het ook wel “a hooligan’s game played by gentlemen” en ik hou van de mentaliteit daarachter.
Je gaat de strijd vol aan, geeft alles wat je hebt en vecht voor iedere meter, maar houdt tegelijkertijd respect voor de mensen tegenover je.
Zo zouden we wat mij betreft ook naar ondernemerschap mogen kijken.
Je moet er vol voor gaan, initiatief nemen en soms een beetje je grenzen opzoeken.
Zoals besluiten dat het publiek wel wat aanmoediging kan gebruiken en jezelf vervolgens benoemen tot onofficiële warming-up act. 😉
Maar ambitie brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee.
Je bepaalt zelf wat voor ondernemer je wilt zijn, welke waarden voor jou belangrijk zijn en waar jouw grens ligt.
En vervolgens houd je jezelf daaraan, ook wanneer een shortcut makkelijker zou zijn.
Whatever it takes, met respect voor de mensen om je heen.
Wat een geweldige ervaring om dit met deze groep mee te maken.
Een beetje rugby, een beetje sprinten en vooral heel veel lachen met de locals.
Voor mijn volgende rondje moet ik misschien toch eerst even toestemming vragen aan security. 😂
