Springen was verboden. Er zitten namelijk slangen, anaconda’s, kaaimannen en krokodillen. Maar vooral ook veel stroming, veel stenen en het water kan ineens heel ondiep zijn.
Ik moest dus ver springen.
Maar zonder een risicootje, geen plezier.
Dus ik sprong toch.
Biondi was er even niet bij, want hij had het niet goed gevonden. Dus zijn zus Doddy filmde me. Ze was bezorgd, omdat ze wist wat Biondi zou zeggen. 😉
Maar het was geweldig. Juist omdat het niet mocht. Het geeft adrenaline, juist vanwege het risico.
En het mooie? Aan het einde van de trip sprong iedereen. Zelfs frontflips en backflips.
Maar één iemand moest de eerste sprong nemen.
En zo werkt het met ondernemerschap.
Je moet de eerste zijn. Jij bedenkt iets en voert het als eerste uit. Zo gaat het altijd.
Mike gaf een mooi compliment. Hij zei dat doordat we steeds veel initiatief nemen, we als groep een stuk meer beleefden. Zoals door het dorp lopen. Een pan op je hoofd dragen. Kunstwerken kopen. Eten maken.
Dit effect had de groep op elkaar.
Samen zwepen we elkaar op. Omdat het zo leuk was. Zo’n klik. Zo’n bijzondere ervaring samen.
Teamwork!
Ik ga niet snel meer zo’n reis meemaken.
Wij allemaal niet.
Thanks allemaal. Jammer dat het alweer achter de rug is!
De Surinaamse Jungle. De rivier. De Saramakaners…
Me nango! A fika da wan switi lesi!
Bekijk de video hier.
