Toen ik hier met 0 graden buiten ging slapen, wist ik nog niet dat ik Bart Nijsink zou ontmoeten. En dat ik op 29 oktober samen met hem en honderden anderen buiten zou gaan slapen bij het WTC op de Zuidas. Voor Sheltersuit Foundation.
De winter komt eraan en er zijn dus echt mensen die iedere nacht buiten moeten slapen. Dat is sowieso al onmenselijk, maar al helemaal als het vriest.
Gisteren was Lex Paleaux bij Eva om te vertellen over zijn boeken en zijn ervaringen als dakloze. Wat een ingrijpend verhaal.
Wat veel mensen niet beseffen, is dat er veel meer dakloze mensen zijn dan je denkt. Mensen van wie je het totaal niet zou verwachten. Mensen die gewoon een baan hebben, maar geen thuis. Die iedere avond opnieuw moeten bedenken waar ze de nacht gaan doorbrengen en hoe ze die gaan overleven.
Stel je eens voor dat je na een lange werkdag nergens naartoe kunt. Geen warm huis, geen bed, geen veilige plek om te slapen.
Dat kun je je toch bijna niet voorstellen?
Ik heb het in Finland meegemaakt tijdens mijn reis met Outspire – Creativity Hikes. Maar dat was natuurlijk compleet anders. Midden in de prachtige natuur, in een halfopen blokhut, voor het plezier en voor de ervaring. Ik kon er zelf voor kiezen.
Maar die kou zal ik niet snel vergeten.
Mijn gezicht zat helemaal verstopt in mijn slaapzak, omdat het anders te koud werd. Mijn benen kreeg ik niet meer warm en ondanks mijn trui, bodywarmer én jas lag ik te rillen.
En dan had ik nog een goede slaapzak die temperaturen tot -5 graden aankon.
Dat maakt dus echt het verschil.
En daarom vind ik het zo bijzonder wat Sheltersuit doet. Zij maken en verspreiden speciale slaapzakken en beschermende producten voor mensen die dakloos zijn.
Niet omdat daarmee het probleem van dakloosheid wordt opgelost, maar omdat het de nachten een stukje draaglijker en veiliger kan maken.
En soms kan dat letterlijk het verschil maken.
Daarom wil ik helpen. Door geld op te halen voor Sheltersuit en door op 29 oktober zelf buiten te gaan slapen op de Zuidas, samen met Bart Nijsink en honderden anderen.
Natuurlijk is één nacht buiten slapen niet te vergelijken met wat dakloze mensen iedere dag meemaken. Maar het helpt wel om aandacht te vragen voor een probleem waar we met z’n allen veel te makkelijk aan voorbijlopen.
Want terwijl wij straks lekker warm in ons bed liggen, zijn er mensen die geen idee hebben waar ze die nacht moeten slapen.
Grijpt dit verhaal jou ook aan? Help dan ook mee.
Doneer via de link hieronder, of nog mooier, meld je ook aan en kom op 29 oktober samen met ons buiten slapen.
Iedere bijdrage helpt.
Bedankt! ❤️
